گوگوش و سکه خورشید؛ ترانه ‌ای که از خاطره‌ ها پاک نمی‌شود

آهای دختر دریا بازم صبح شده پیدا پاش و چشم هات وا کن توو دریا رو نگا کن
میخواد بنشینه خورشید تویi مرمر دستت صدف میریزه نم نم از اون چشم های مستت
آهو میگه که قلب تو یه صحرا ست صحرا میگه دروغ نگو یه دنیا ست
باران میگه اشکای تو یه چشمه ست چشمه میگه دروغ نگو یه دریا ست
بارون میگه اشک های تو یه چشمه است چشمه میگه دروغ نگو یi دریاست
نذار شبنم اشکات بباره دونه دونه چون مروارید غلتان بریزه روی گونه
یه جفت گوشواره داری تو از سکه خورشید دو چشمون تو از شب اومد مهتاب و دزدید
ماهی میگه رازه تو رو به دریا دریا میره میگه به گوش ابر ها
ابر ها میگن راز تو رو به بارون بارون میگه به دشتو کوه و صحرا
ابر ها میگن راز تو رو به باران باران میگه به دشت و کوه و صحرا