دانلود آهنگ نغمه نقطه پرگار؛ هر لحظه که تسلیمم در کارگَه تقدیر

هر لحظه که تسلیمم در کارگَه تقدیر
آرام‌تر از آهو، بی‌باک‌تر از هر شیر
هر لحظه که می‌کوشم در کار کنم تدبیر
رنج از پیِ رنج آید، زنجیر پیِ زنجیر
از ترسِ خطر بستم صد قفل به هر درگاه
در حبسِ خود افتادم، بی‌دشمن و بی‌تقصیر
در پیشِ لبم دریاست، من در غمِ صحراها
کاین تشنهٔ فرداها از آب نگردد سیر
صیادِ پُر از غوغا، از حرصِ شکارِ خویش با
بانگِ قدم‌هایش، رَم داد ز خود نخجیر
بر پیکرِ نرمِ آب، کِی کارگر افتد تیغ؟
هر کس که لطیف افتاد، ایمن بُوَد از شمشیر
در کوزهٔ درویشان یا ساغرِ سلطانی
چون آب همان آبم، آسوده و بی‌تغییر
چون برگِ رها بر آب، همراهِ خروشِ رود
نه واهمه از گرداب، نه دغدغهٔ تأخیر
چون نقطهٔ پرگارم در مرکزِ این گردش
من ساکن و پیرامون، صد دایره در تحریر
افسارِ شتر دادم در دستِ جهاندارم هر جا
که بَرَد نیکوست، حکمِ خوشِ این تقدیر