دانلود آهنگ معین رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ﺳﻮی ﻗﺒﺮﺳﺘﺎن ﺷﻬﺮ ﻫﺮ ﻛﻪ را دﻳﺪم ﺳﻮا ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد

رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ﺳﻮی ﻗﺒﺮﺳﺘﺎن ﺷﻬﺮ
ﻫﺮ ﻛﻪ را دﻳﺪم ﺳﻮا ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
در ﻛﻨﺎر ﻳﻜﺪﮔﺮ رﻳﺰ و درﺷﺖ
ﻫﺮ ﻛﺴﻰ در زﻳﺮ ﭘﺎ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
ﺧﺎک ﺑﺮ ﺳﺮ ﺑﻮد در ﮔﻞ ﻫﺮ ﻛﺴﻰ
ﺑﻰ ﻏﺬا و ﺑﻰ ﻫﻮا ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
دﻟﺒﺮ از ﻋﺎﺷﻖ ﺟﺪا ﺧﻮاﺑﻴﺪه و
ﻋﺎﺷﻖ از دﻟﺒﺮ ﺟﺪا ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
ﭘﻬﻠﻮاﻧﻰ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻛﻮﭘﺎل و ﻳﺎل
ﺑﻰ ﺗﻮان و ادﻋﺎ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
آﻧﻜﻪ دورش ﺑﻮد ده ﻫﺎ ﭘﺎﭼﻪ ﺧﻮار
زﻳﺮ ﮔﻞ در اﻧﺰوا ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
ﻗﻠﺪری ﻛﻪ ﺣﻖ ﻣﺎ را ﺧﻮرده ﺑﻮد
ﻣﺮده ﺑﺎ ﻧﻔﺮﻳﻦ ﻣﺎ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
آﻧﻜﻪ ﺟﺮ ﻣﻰ داد ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺻﺪاش
زﻳﺮ ﺳﻨﮕﻰ ﺑﻰ ﺻﺪا ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
ﻳﺎ ﻓﻘﻴﺮی ﻣﺮده ﺑﻮد از ﮔﺸﻨﮕﻰ
در ﻛﻨﺎر اﻏﻨﻴﺎ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
آﻧﻜﻪ ﻣﻰ ﭼﺮﺑﻴﺪ ﻧﺎزش در ﺟﻬﺎن
ﺑﻰ ﻟﺤﺎف و ﻣﺘﻜﺎ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
ﺳﻮﺧﺘﻢ وﻗﺘﻰ ﻛﻪ دﻳﺪم ﺗﺎﺟﺮی
در ﻛﻨﺎر ﻳﮏ ﮔﺪا ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﺎل و ﻣﻨﺎﻟﺶ ﻃﻔﻠﻜﻰ
ﻣﺜﻞ آن ﻳﮏ ﻟﺎ ﻗﺒﺎ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
ﻇﺎﻟﻢ و ﻣﻈﻠﻮم ﻫﻢ در ﻳﮏ ردﻳﻒ
رﻋﻴﺘﻰ ﺑﺎ ﻛﺪﺧﺪا ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
زور ﻣﻰ زد آﻧﻜﻪ ﻋﻤﺮی در ﻣﻌﺎش
ﺳﺎﻛﺖ و ﺑﻰ اﺷﺘﻬﺎ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
دوﺳﺖ ﺑﺎ دﺷﻤﻦ ﻫﻤﻪ در زﻳﺮ ﺧﺎک
ﺑﺎ ﻏﺮﻳﺒﻰ آﺷﻨﺎ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
ﺣﺎﻛﻤﻰ ﻛﻪ اﻣﺮ داﻳﻢ ﻣﻰ ﻧﻤﻮد
زﻳﺮ ﮔﻞ ﺑﻰ اﻋﺘﻨﺎ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
دﺧﺘﺮی ﻛﻪ از ﻫﻤﻪ دل ﻣﻰ رﺑﻮد
در ﻛﻨﺎر ﻣﻮرﻫﺎ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
آﻧﻜﻪ ﻋﻤﺮی ﺣﻖ و ﻧﺎﺣﻖ ﻣﻰ ﮔﺮﻓﺖ
رﺷﻮه و ﻣﺎل رﺑﺎ ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
ﺳﺎرﻗﻰ ﻛﻪ ﻣﺎل ﻣﺮدم ﻣﻰ رﺑﻮد
دﺳﺖ ﺧﺎﻟﻰ در ﻋﺰا ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
ﭘﺲ دو دﺳﺘﻰ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺧﻮد ﻛﻮﻓﺘﻢ
ﭼﻮﻧﻜﻪ دﻳﺪم ﻫﺮ ﻛﻪ را ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد
ﮔﻮﺷﻪ ای دﻳﺪم ﻓﻬﻨﺪژ ﻫﻢ ﻏﺮﻳﺐ
ﺗﻮی ﻗﺒﺮی ﺑﻰ ﻧﻮا ﺧﻮاﺑﻴﺪه ﺑﻮد